11 Mayıs 2015 Pazartesi

"Aziz" olan İzmir'dir, kişiler değil! - Çağdaş BAYRAKTAR (24 MAYIS 2013)


CHP'li İzmir Belediye Başkanı Aziz Kocaoğlu, kalabalık bir heyetle Diyarbakır Belediye Başkanı Osman Baydemir'i ziyaret etti.

Tam da "the süreç" zamanında.

Hangi Osman Baydemir?

"... belediye binamızın önünde ay yıldızlı Türk bayrağımızla sarı-kırmızı-yeşil bayrağımız dalgalansa ne olur." 

"Özerk Doğu Karadeniz olacak Özerk Orta Karadeniz olacak, aynı zamanda Demokratik Türkiye Özerk Kürdistan olacak." [1]

"Sayın Başbakan'a , bakanlara ve tüm kabine üyelerine soruyorum: Meşe ağacının hangi dalı nerenize battı Sayın Hükümet?" 

"Şu an da gözaltında tutulan 16 belediye başkanımız ve diğer arkadaşımızın çiğnemiş olduğu hukuk neyse bilerek ve isteyerek o yasayı , o hukuku, biz seçilmiş bütün belediye başkanları, milletvekilleri biz de çiğnedik, bundan sonra da çiğnemeye devam edeceğiz."

"Şu anda biz dışarıda olan bütün belediye başkanları ve milletvekilleri. Yarın adliyenin önündeyiz. Ya bizi de alacaksınız, ya da arkadaşlarımızı serbest bırakacaksınız!"

"Ve bir kez daha hükümete ve devlet aklına bir mesajımız var: Bizi şahin ve güvercin diye ayırmayın. "has..tir diyoruz ha..tir!"

"Kendi değerlerine ihanet eden tek bir Kürt politikacısını bulamayacaksınız. Şeyh Said ihanete uğradı. Seyit Rıza ihanete uğradı. Ama ondan sonrakiler ihanete uğramayacaklar. Bu halk arkalarında durmaya devam edecek." [2]

En son sözden başlayalım;

"Şeyh Said ihanete uğradı. Seyit Rıza ihanete uğradı. Ama ondan sonrakiler ihanete uğramayacaklar"

Ondan sonrakiler kim olabilir?

Bir ipucu: Bize göre bebek katili, hükümete göre "barış güvercini" !

Uçur uçurabildiğin kadar!

Biraz olsun siyaseti, Güneydoğu'yu bilen herkes, oradaki insanların seçim zamanı nasıl baskı gördüğünü bilir. Ne şartlar altında BDP'ye oy verdiğini de.

Şimdi bazı kişiler bunu okuyunca : "Demokrasi var bu ülkede, adam seçilmiş gelmiş, kim ne karışır?" diyecektir.

O zaman Osman Baydemir'in bir açıklaması üzerine "bebek katili"nin sözlerini anımsayalım:

"Osman’ın önünde üç seçenek var: Bir , ya derhal istifa eder gider Diyarbakır’da o AKP’ye yakın STK’larda çalışır. İki, kapsamlı-samimi bir özeleştiri verir, görevinde kalır. Üç, gider evinde oturur, işine gücüne bakar. Bunları gidip kendisine anlatacaksınız, gidip bizzat konuşacaksınız. Anlatmazsanız; aksi takdirde sizi sorumlu tutarım.” [3] [4]

Herkesi asıp kesen Osman Baydemir, bu açıklama üzerine hangi tepkiyi verdi?

"Hiçbir şey!"

Ve kesmedi, hukuk devleti olan Türkiye Cumhuriyeti'nde Osman Baydemir, KCK mahkemeleri tarafından yargılandı. Bu yargılamaların ses kaydı ve görüntüleri çıktı [5]
Belediye başkanı Baydemir, başkanı olduğu belediyenin işçileri tarafından sorgulandı! [6]

***

Diğer tarafta ne oldu?

İzmirli olan kime sorsanız Aziz Kocaoğlu ile ilgili iki şey söyler:
1- Çok fazla çalışmıyor.
2- Çok dürüst bir insan.

Özellikle de belediyenin yaşadığı soruşturma kapsamında neredeyse tüm İzmir halkı Aziz Kocaoğlu'nun yanında yer aldı. Hatta bana göre bu hamle Aziz Kocaoğlu'na seçim kazandıracaktı.

Hani meşhurdur ya bizim insanımızın "mağdur"u sahiplenmesi!

Aziz Kocaoğlu'nu sahiplenen İzmir halkının en büyük özelliği ; Atatürk sevgisi ve "milli" hassasiyeti.

İşte bu hassasiyetlere sahip İzmir Halkının sahiplendiği başkan, bu Osman Baydemir'i ziyaret etti. İddiaya göre genel başkanın onay vermemesine rağmen.

Binali Yıldırım üzerinden AKP'nin İzmir'e ne kadar bilendiği belli.

"The süreç" ile milli hassasiyetin ne kadar arttığı belli.

Bir belediye başkanı bunu hangi amaçla yapar?

Diyelim seçim sürecinde Kürt kökenli yurttaşları yanına çekmek için...

Bu kadar palazlandırılan, etnisite olarak bizzat hükümet tarafından "kutsanan" kesimden oy beklemek için en az Davutoğlu kadar hayalperest olmak gerekir.

Ayrıca bu "açılım"ın milli hassasiyeti olan insanlarda yaratacağı tepkiyi de mi hesaba katmadın Sayın Başkan?

Bak ben İzmirli değilim.

Ama İzmir'i iyi bilirim.

Sen o halkın hassasiyetiyle oynarsan -ki oynuyorsun- o halk da seninle oynar.

Sen insanların değerlerini ezip geçersen, onlar da seni ezip geçer.

İnsanın böyle bir dönemde böyle bir hareket yapması için ;

- Ya "akıl tutulması" yaşaması gerekir,

- Ya ileri düzey zeka problemi yaşaması gerekir ( ki bu durumda bile danışmanlar durumu idare edebilir)

- Ya en başından beri hükümetin ekmeğine yağ sürmek için görevlendirilmiş birisi olması gerekir.

- Ya da sonradan "birileri" tarafından bir "çekim merkezinin" kontrolüne girmesi gerekir.

Hangi sebeple bunu yaptığını merak dahi etmiyorum artık.

Fakat eli kana bulaşmış insanla "barış" için el sıkışanın da eli kanlanır Sayın Başkan.

Yapılacağını hiç sanmıyorum ama böyle bir durumda İzmir halkını bildiğini iddia eden Atatürk'ün partisi olduğu iddia eden partiye yakışan şey ; derhal çalışmalara başlayıp İzmir için yeni bir belediye başkan adayı hazırlayıp seçim çalışmasına başlamasını sağlamak olacaktır. Bu seçilecek kişinin hükümetin ekmeğine yağ sürmemesi ve milli hassasiyeti olmasına dikkat edilmelidir.

***

Aziz olan İzmir'dir Sayın Başkan. Onu karşısına alan da değerlerini çiğneyen de geçmişte kaybetmişti,

Yine kaybedecektir!


Çağdaş BAYRAKTAR
24 MAYIS 2013





10 Mayıs 2015 Pazar

Tazetaze Canlıcanlı Tanetane YazıMıBuNe - Misilleme Kurşunkalem



"Al bu kafayı sepete ekle / binbir türlü mavra söyle"


***

Yine bir gün, 
-tam da bugün-
siyasi ortamın yarattığı buhranlı ortamdan nefes almak adına kaçasım var.
Bir bahane bekliyorum.
Sonra anlıyorum ki bu bekleyiş,
hiç olmayan bir otobüsü hiç geçmediği bir durakta bekleyişten farksız.

Kendi uçak fabrikalarımızı traktör fabrikasına dönüştürüp, kanatlarımızı sökeli neredeyse 50 yıl olduğuna göre olmayan otobüsü yapmaya kalkmak fazla uzun sürer. Ki "Bu ülkede hiçbir başarı cezasız kalmaz" geyiğine girmiyorum bile (tamam sustum).
[ Hem girsek ne olacak abi? Cezamızı çeksek, payımıza düşen bedeli "eyvallah" deyip de ödesek ne olacak? ]


Sonra bir parça açıyorum.
Parçalar, her renk hunime göre ayırdığım, zamanla farklı farklı hunilerimin tamamlayıcısı, olmazsa olmazı olan parçalar.

***

İnsanın yazarken düşünmeye çok fırsatı oluyor...

"Ctrl+s"nin verdiği güveni veren kaç tane dostu olur insanın hayatta?
Peki ya "Ctrl+z"?
Hayatında her yerinde "Ctrl+z" yapma şansımız olsa, 
doğmadan ölmez miydi bir çok "keşke"?

O zaman her şey mükemmel mi olurdu?
Yoksa bu "yardımcılar", hilelere başvurarak ve yenildiğin noktada yeniden açtığın oyunda kazandığın "başarı" gibi uçucu ve samimiyetsiz mi kılardı hayatı?

...

***

"Beni dinlemiyor / beni dinlemiyor /  iteklemiyorum ben de susuyorum hemen / yarım kalıyor" 

Kim?
Ben.

Kendimle yaptığım kavgaların hararetini söndüremediğim noktada kendimi hedef aldığım cümlelerim var benim.

Sonra bunları yazıp da paylaştığımda, 
benim benle ilgili olduğu gibi benle alakalı ve beni hedef alan,
bu cümlelerle de gocunan kişiler oluyor.

Ters dönmüş hamamböceği kıvamlarından varlıklarının farkında vardığım.

Belki çoğu sinek,
lakin mide bulandırıyorlar.

Belki de yazılarım,
sinek öldürmek için kullanılan plastik aparattan ziyade makineli bir tüfek.

Makineli tüfekle sinek öldürülebilir mi?
Evet.

Tabi bu durumda tercih edilmesi gereken durum,
sineğin vücuduna -mümkünse de alnına- konmamış olmaması.

***

Arif'in Mençıstır'a attığı golü ararken seke seke İzzet Altınmeşe'nin "Düğmeli" parçasına gelmiş gibi hissediyorum kendimi.

Bitirmeden belirleteyim:
Bu yazıda kimseye laf sokma kaygısı taşımıyorum.
Çünkü insanların laf sokulma alanına girmelerinin sebebi,
benim kendim hakkımda düşündüklerimin bir kısmına eşlik etmeleri.

İyi de,
ben,
-çok özel bir şey olmadıkça- 
-ki son 28 yılda bu tarz şeyler pek olmadı- ,
kendimi dahi ciddiye alamıyorum?

Yazımın finali için rutin kaygılarımı duymak yerine,
"e artık olduğu kadar" kolaycılığı ve kaderciliği ile yaklaşıyorum mevzuya.

***

"Ben dağıttım evini / sen erittin beynimi / koca yaşlı şişko dünya / gel anlaşalım önce / ver gözümün ferini geri
geri
geri
geri geri"  


Misilleme Kurşunkalem

11 Mayıs 2015
Adana 0150

Bir Bitmediniz Be! - Çağdaş Bayraktar


Senin o "biz" deyip de başka hiçbir şey diyemediğin olguya, bizler ulus-devletteki "Türk" çatısı diyoruz Can Dündar.
"Ulus-devlet iflas etti" geyiği sarmayınca, bazı değerlerin 1923'ten daha güncel olduğu gerçeği tokat gibi vurunca suratlara, şimdi de başka şekilde itibarsızlaştırmaya çalışıyor birileri ve uzantıları "Ulus-devlet"i ve dolaylı yoldan Kemalizmi.
Adam Atatürk'ün etnisite ve mezhebe dayanmayan Türklük kavramını tarif ediyor, ama bunu dememek, hatta ulus dememek için "biz" diyor.
Ama sadece "biz" diyor.

"Peki bu "biz" kimdir?" sorusuna yanıt yok.

***

Liberalinden sosyalistine, Latin Amerika'sından Çin'ine kadar okuyan herkes anladı Kemalist modelin akılcılığını, evrenselliğini de, bir bizim Nutuk dahi okumamış Atatürkçülerimiz(!) anlayamadılar bu "Üçüncü Yol"un, öne çıkarılan liberal ve sosyalist modelden tamamen bağımsız, farklı ve günümüz şartlarında -özellikle gelişmekte olan- ülkeler için tek çıkar yol olduğunu ya,
yanarım yanarım ona yanarım.
Bizim Kemalistlerin çoğu da hala "Kemalizmi sosyalizme nasıl yamarım" ya da "Kemalizmden nasıl kafatasçılığa paravan yaratırım"ın derdinde.

Bi' bitmediniz be,
bi' bitmediniz!
Sizler de,
Can Dündargiller de!
[ Bu tarz bir iletiyi Şirin Payzin'e laf sokamamış olmanın acısıyla sonlandırıyorum Merdo Oktay, gel de beni teskin et frown ifade simgesi ]

22 Nisan 2015 Çarşamba

Yanan Evdeki İtfaiye Hortumu (Petrol Rengi) - Misilleme Kurşunkalem



"Yoldan çıkmak için tam zamanı ve tam yeri"

***

Bugün 23 Nisan.

İhanet paçasından akıyor ülkemin.

Ne çok düşman, savaşılması gereken.

Tam da bu anda bir parça yapışıyor yakama,
çekiyor önce kendine,
sonra tenha bir yere.

Nefes almaya başladığımı nefes alınca anlıyorum.
Şarkının tadı mayhoş.

Bu hazzı biliyorum.
Ve bu hazzın ne kadar uçucu olduğunu da.

Fakat artık,
ne o hazzın ölümsüz olduğunu sanıp, aldanıp da dibe vuruyorum "uçunca",
ne de geçici olduğuna odaklanıp heba ediyorum "an"ı.

Bagetin davula aksak vuruşuyla geçiyorum kendimden.
Gitarın elektronik sesinin bu kadar doğal haz vermesini yadırgamıyorum bile.

İçimdeki deliyle konuşmayalı çok oldu.
Bende unuttuğu hunisini fark edince anlıyorum.

"Günler geçti, sessizleşti bu ev yanıyor"

Pazar ve Pazartesi arasında bir gün sıkıştırma projemden bahsetmiş olmam lazım.

Son feci bisiklete binen yazılarımı seven bir panda tanıyorum.
"Barbie" bebek üzerinden insanların yapaylığına atıf yapan, hemcinslerini kaynattığı ateşten karşı cinsi muaf tutan bir beyin tanıyorum. (Beyni olan insanları seviyorum)

Üstelik bunları tanımam, gurbette de tantuni yiyen insanlardan haberdar olmama engel değil.

Tantuni yiyen insanlardan haberdar olmamı sağlayan insandan haberdar olmama da,
tantuni yiyen insanlardan haberdar olmamı sağlayan insanın şuan bulunduğum B noktasına A noktasından hareket etmiş olma,
yarın sabah burada olma,
burada benle PES oynama ihtimalinin yüksek olmasından da memnunum bilakis.

Tam da bu anda nedensiz bir şekilde Aykut Kocaman geliyor aklıma.
Suratındaki  sabit gergin ifade.

Sonra ona "Gergin" deyip de kahkahalara boğulan eski dostu hatırlıyorum.
Sahi; ne güzel de satmıştı beni.


Acının bir eşiği vardır.
Göz kararı bir çorba kaşığı olduğunda,
biraz da kaşarlandıysan hayata, insana dair.
Keyif almak ihtimallere dahildir.

Ama alkol gibi de olabilir,
kaçabilir ayarı.

Ki benim öyle bir lüksüm yok.

20 dakikanın en fazla ne kadar uzak olabileceğini anlamama vesile olan insan da tanıdım.

Bugün öldüğümü sanan kişinin gözyaşlarına da şahit oldum.
Belki de ölmeden kendisinden sonrasını hissedebilen nadir insanlardanım?

(Bilmiyorum)

Telefonda panik ve ağlamaklı bir şekilde sesini duyduğumda bir şey olduğunu sanıp korkan,
sonra karşısındaki kişinin korkan kişinin öldüğünü sanınca rahat bir nefes alan,
fakat yer yer hayatta olduğuna dair kuşkular barındıran kişi,

evet benim.

Birbirine bağlanma gereği duymayan, belki de sahip olduğu kişiden üstüne sinen "tam bağımsız olma" dürtüsüyle kendi başına buyruk takılan cümleler arasında köprü olasım(kurasım) yok.

Hem ben köprü kursam,
Bunu "gelişme" olarak algılamak yerine, kendi "gericiliğine", "otoritesine" engel görüp de bombalayanlar olur?

Sonra onlar üzerinden demagojiler yapıp da güzel yerlerde keyif sürenler olur,
bombalanan köprüyü yapan kişilerin başka yaptığı -yıkılmayan- köprülerden geçerek o yerlere gidebilen.

Olur yani.

Aklıma nedense şimdi de "Olmaz deme olmaz" adlı yazısını bana gönderdikten çok kısa süre sonra hayatını kaybeden KKTC Eski Cumhurbaşkanı geldi. Rahat uyusun.

Bu şartlarda ne kadar rahat uyuyabilirse.

O yazıyı sonrasında kullanması için verdiğim eski dostu hatırladım.
O da ne güzel satmıştı ya beni.
(Ki o, hayatımda tanıdığım en büyük haindi)

Ayarlasan olmaz.
Tam da bu anda kapı çaldı.
Tantuniler ve insanlar arasındaki ilişkiye ve ilişkinin bilinmesine aracı olan kişi,
düşünülenden daha da kısa sürede geldi.

Yanındaki küçük ve tombik parmaklı şirin çocuk da onun ücretsiz ilavesi.
(Ki onun da suratındaki şaşkın ifade, son günlerdeki en büyük eğlencelerimden)

Onlar geldiğine göre bu gece evde yalnız değilim.
O zaman rüzgardan olduğunu bilmeme rağmen korktuğum seslerden korkmama gerek yok.
O zaman uyurken açık tuttuğum ışığı da kapatabilirim?

Ben o zaman bunları bir düşüneyim.

DÜŞÜNEMEDİ (2)

Misilleme Kurşunkalem
23 Nisan 2015

20 Nisan 2015 Pazartesi

HDP'nin "Barış"tan anladığı. (Temsili değil) - Çağdaş Bayraktar



Fotoğrafı paylaşırken aklıma geldi.

Seçim matematiğinde boğulurken, AKP'yi engellemek adına HDP'yi meclise taşımak için oy vermeyi düşünen kişilerin elbette çocukları vardır.

Hatta erkek çocukları.

[ HDP ile AKP'nin birbirlerinden nefret etse dahi doğal çıkarları gereği müttefik kalacaklarını göremeyen insanların zeka seviyesi hakkında konuşmak istemiyorum. Çünkü kırıcı olabilirim ]

Eğer çok zengin değillerse çocukları askere gidecek.

Malum, askerlik zorunlu.

Ki askerde ölümsüzlük de, İktidar ya da General çocuklarına has bir özellik.

Tam da oy verdiğiniz o HDP'nin dağ uzantısı PKK, oğlunuzun olduğu birliğe pusu kuruyor.

[Belki çok yanlış anlaşılacak ama, terörizmin ne kadar insanlık dışı olduğunu göremeyen kişinin başına gelecek bir saldırı, benim için "etme-bulma", "etki-tepki"dir.]

Ve siz de o pusunun haberini alıyorsunuz.

Fakat evladınızın sağlık durumu hakkında bilginiz yok.

Ne düşüneceksiniz tam olarak?

Gerçekten merak ettiğim için soruyorum.

Cumhurbaşkanı gibi "Aldatılmışız" mı diyeceksiniz?

Anlaşıldı ki vatandan vazgeçmişsiniz de,

evladınızı nasıl geri getireceksiniz?

Üstelik bu pusuyu dolaylı besleyenken?

Ve en kritik soru:

Hangi yüzle?


16 Nisan 2015 Perşembe

Avrupa Parlamentosu Emperyalizme Anıttır! - Misilleme Kurşunkalem




"Her yol Roma
Her yol Roma
Her yol Roma
Her yol Roma"


***

Yine bir gün, 
en sevdiğim parçaların arasına sıkışmaya çalışıyorum.
Nasıl içkiliyim.
Nasıl?
Hiç.
Yani içkisizim.
İç giysi sizim.
Ama avukat değilim.
Siyasi mesajdan sayılır mı?
Kadın değilim.
Başbakan duyar mı?
Ama kız da değilim diyerek iğrençleşsem,
Cumhurumun başşşı kutsar mı?
 Yeri gelmedi de ben getirdim- Cumhurumun başı kutsal mı?
"Sen hiç kutsal olan her şeye sövdün mü?" demiş parça, reis-i hunharı kaale almasak, ilk günkü, bugünkü, yarınki ve son günkü gibi öfkesini kusar mı?
Çok şükür ki bu benim kafam.
 Buraya başka ne baş girebilir ne de cumhur'san kiralık bakan, başkan.
EVET! BURADAN BAŞKANLIĞA KARŞI OLDUĞUM MESAJI ÇIKABİLİR.
Paralelin ini değil, benim zihnin karavanası.
Fakirin umudu, ihanetle kaplı siyasetten usanan kafanın köşedebirikmişini kusması.
Arif'in Mençıstır'a attığı gol kadar yalnızım sevgili Plüton, olmak ya da olmamak hadisesine senin kadar esaslı duruş koysam, kendimi nimetten sayarım. 
Peki nimet kimdi bayım?
Bayan? Yok ben baymayayım.
Bitirmek istediği albümü bitirmek için stüdyoya girip bitirdikten sonra kendini bitirmek adına köprüye arabasını çeken adam kadar fiyakalı bir bitiriş yapabileceğimi sanmam hiçbir yazıda.
Ki bu yazıda, hayata dair bir kazıda bulunma taraftarı da değildim.
-Tam da bu anda-
Uykum geldi.
-Çekimsizlik yasası gibi.-
2015 yılında hala karalama, hala mı çekememezlik?
Ya bi..

Hapşurmadan da çok yaşayabilmek için nereye başvuruyorduk?
Askerliği Mars'ta yapmak için kütüğü nereye aldırıyorduk?
Cumhurbaşkan çocuğu olursak şehit olmuyor,
Genelkurmay Başkan çocuğu olunca gemicik mi alabiliyorduk?

Yine mi karıştı?
Of!

Entelektüel birikiminden gül yaprağı yapıp, onu elleriyle patlatan bir abi demişti:
"Siyaset, istediğimden daha fazla yer kaplamaya başladı hayatta, buna bir çare düşünmeli"

Hah, tam da o mesele ama;

DÜŞÜNEMEDİ.


[ Başlıkta belirttiğim konuya giremediğim için özür dilerim. Kendimi fragmanı iyi, kendisi kötü film gibi hissettim.  Fakat yine de emperyalist ağızdan konuşmak isteyenler varsa, başlığımdaki anıtı istediği şekilde kullanabilir. 
Yanlış anlaşılmasın, daha da yukarıya yükselmek adına ]


Misilleme Kurşunkalem
17 Nisan 2015
0053 Adana

"Her yol Roma'ya çıkmaz"


11 Nisan 2015 Cumartesi

"Mersin Umut Oran'ı İstiyor" -MUŞ (!)(!)(!) - Çağdaş Bayraktar



Mersin Umut Oran'ı istiyormuş?

Hangi Umut Oran'ı?
Emperyalist yalana pankart olanı mı?
Bir de haber yapıp şöyle demişler:
"Oran’ın Mersin bölge siyasetine uzak olmadığı, aday gösterilmesi durumunda beşinci sıra adayını da TBMM’ye taşınma ihtimalinin yüksek olduğu vurgulanıyor" [1]

Bunu diyebilen birileri, Mersin'deki yerel seçimleri okuyamamış demektir.

Son seçimde Büyükşehirde MHP'ye oy verenlerin en az %10'u, şehirdeki işgal havasına kayıtsız kalan CHP'ye tepki olarak MHP'ye oy veren CHP'li insanlardı.

Umut Oran -tatiller de dahil- kaç kere Mersin'e gelmiş ki bölge siyasetine hakim olabiliyor?

Bu coğrafyada yaklaşık 100 yıl önce olan Ermeni mezalimi hala insanların dilindeyken, o pankartın arkasına geçerek buraya gelmek, geçerken uğramaktan fazla bir anlam ifade etmez.

Eğer ki birileri seçimin adil olduğuna inanıyorsa,

Eğer ki CHP Genel Merkezi Mersin'de başarılı olmak istiyorsa,
buna en uygun aday, hem siyasi hassasiyeti, hem de genç olmasıyla

Mehmet Ali Çelebi'dir.

Tabi onun Umut Oran gibi "sponsorlu" destek sayfaları yok.

Emperyalizmin söylemlerine pankart olmuşluğu da yok.

Genel Merkez kanalında "nüfusu" da yok.
O yüzden tercih edilir mi Genel Merkezce, pek sanmam.

Fakat seçim sistemine zerre inanmıyor da olsam, bunu söylemesem içim rahat etmezdi.

Mersin'deki CHP seçmeni, eğer ki belli kaygıları taşıyorsa, eğer ki seçimin adil olacağına inanıyorsa, hele de GENEL MERKEZ tarafından önemsendiğini düşünüyorsa, etki yaratıp ölçsün yaratabileceği tepkiyi.
Benim bildiğim Mersin, Umut Oran'ı değil, umut olanı ister.

Peki bu dikkate alınır mı?

Pek sanmam.


Çağdaş BAYRAKTAR
11 Nisan 2015

Dipçe

[1] 
http://www.milliyet.com.tr/chp-de-umut-oran-surprizi/siyaset/detay/2042114/default.htm