16 Ocak 2016 Cumartesi

Elalemin Çocuğunu Göremez Babası, Annesi, Çünkü Öldü Kendisi...



Değerli aile büyükleri:

Bu fotoğrafa iyi bakın.

Adı Ayşe Berrin Yılmazlar.

Kendisi 13 yaşında.

Daha doğrusu 13 yaşındaydı.

Yaşındaydı, çünkü kendini bornoz kemeri ile kalorifer borusuna asarak intihar etti.

Peki neden?

Açıklanan TEOG sınavında istediği puanı alamadığı için.

***

Mevcut eğitim ve sınav sistemi Ayşe'nin ölümünden birinci dereceden suçludur.

Peki ya aileler?

Ama yok, siz hiç üstünüze alınmayın.

Kendi itibarınızın vitrini olsun diye yetiştirdiğiniz çocukların yarış atı olmasına seyirci kalın, hatta seyirci de kalmayın, kamçılayın.

Mesele sizin arkadaşlarınıza, komşunuza hava atmanız sonuçta.

En eğitimlinizden cahilinize, memurunuzdan öğretmeninize, -neredeyse- hepiniz aynı değil misiniz?

Kendi çocuğunuzu "Elalemin çocuğu"nun gölgesinde büyüten siz değil misiniz?

Hah, şimdi getirsin geri birisi, yapabiliyorsa eğer, Ayşe Berrin'i.

***

Neden sisteme tepki göstermek ve değişmesine katkı sağlamak yerine uyum sağlamak bu kadar kolay geliyor da
sizin iteklemenizle öğütülüyor sistem çarkında çocuklar'ınız?
Mesela hiç düşündünüz mü, üniversite sınavına hazırlanan çocukların büyük bir kısmı neden sigara gibi şeylere eğilim duyuyor?

Sonra çok matah bir şeymiş, en büyük başarıymış gibi pazarladığınız üniversiteye gidince, o çocuklar nasıl boşluğa düşüyor?

Sonra o bozuk ruh halleriyle daha yanlış tercihler sonrasında "mekaniğe" bağlıyor, ya da silinip gidiyor?

Onları en iyi okullara gönderince gerekeni yaptığına inanan siz değil misiniz?

Peki ya "Önem olan sensin" cümleniz; kalıcılığı kaç dakika sürüyor?

"Hiçbir şey senden değerli değil"in katili değil midir "Yapan nasıl yapıyor"unuz?

***

Sistem bozuk, psikolojiler bozuk.

Bir de siz vurun çocuklarınıza.

Vurun, çekinmeyin.

Yükleyin sırtına ne varsa.

Sonuçta hayata gelmeyi onlar seçti değil mi?

O yüzden yaptığınız "yatırım"ın karşılığı alınmak zorunda.

Ayşe Berrin gibi canına mı kıydı, hiç sorun değil. Bundan sonra yatırım giderlerinizi düzenlerken "ölü yatırım" için de esneklik bırakırsınız, bir sonrakinde "kazanırsınız" inşallah!

...
Fotoğrafa iyi bakın.

Değerli aileler, topluma birey kazandıran aileler. Toplumun dönüşümünde payı olan aileler.

Ayşe Berrin Yılmazlar'ın gözlerine bakın.

Kendisi 13 yaşında.

Daha doğrusu 13 yaşındaydı.

Yaşındaydı, çünkü kendini bornoz kemeri ile kalorifer borusuna asarak intihar etti.

Söylenebilecekler bu kadar.

ÇAĞDAŞ BAYRAKTAR
16 OCAK 2016

13 Ocak 2016 Çarşamba

DÖNÜŞÜMÜN FARKINDA MISINIZ?


100 konunun 99'unda eleştiririm Baykal'ı.

Fakat Sezar'ın hakkı Sezar'a, "the süreç" ve "kumpas davaları" konusunda tavrı netti.

Zaten bu net tavır, bazı konularda sisteme hizmet eden olmasına rağmen kellesini aldı.

Kaset olayı patladı.

Sonrasında Kılıçdaroğlu geldi.

2016'dan bakınca o günlere, tesadüf gibi mi geliyor -hala- sizlere?

CHP Genel Başkanı'nın bunları söylediği dönemden Sezgin Tanrıkulu'ların Genel Başkan Yardımcısı olduğu döneme.

Ne oldu peki?

Bu ağız değişince CHP % 50 mi aldı?

***

Mesele Baykal değil.

Kişiler de değil.

Mesele yıllar önce ortaya konan proje.

Ve de bu projeye karşı çıkan kim olursa sonucunda yaşanan tasfiye.

Muhalefet partileri, yargı, ordu, medya.

Ve o projenin bizi getirdiği, kefenlediği, yakın zamanda da gömeceği çukuru görüp-görememe.

Başta Gümrük Birliği gibi bir çok konuda payı olan bir kişinin bu konuya duruşundan sonra başına bunların gelmesi, emperyalizm için bu konunun ne kadar hayati olduğunu gösterir ki o zaman da bizim şu soruyu sormamız gerekir:

Neden bu kadar hayati?

***

Bir çiçek besliyorsanız, her gün yavaş yavaş büyüdüğünden gelişimini fark edemeyebilirsiniz.

Fakat birkaç gün bile uzaklaşıp baksanız, değişimi fark edersiniz.

Türkiye'de ihanet ince ince işleniyor zihinlere. Özellikle bu yüzden paylaşıyorum bu videoyu, muhalefetin nereden nereye geldiğini anlayabilmek, anlatabilmek derdiyle.
(Üstelik bu korkunç dönüşüm sadece ama sadece 6 yılda gerçekleşti...)

ÇAĞDAŞ BAYRAKTAR
14 OCAK 2016

12 Ocak 2016 Salı

KİMİN NASIL ÖLECEĞİNE "BAŞKAN" VE TERÖRİSTİN KARAR VERDİĞİ ÜLKE

Sen, cenaze arabalarından, ambulanslardan bile daha hızlı, daha önce yayın yasağını getirince;

Patlama olmamış mı oluyor?

İnsanlar ölmemiş mi oluyor?

Bütün dünya canlı yayında verirken olanı biteni, senin yasak koyma zihniyetinin kafasıni kuma gömünce saklandığını sanan devekuşundan farkını söyler misin hele?

Şimdi saklandı mı sanıyorsun gerçekler?

"Suç işlemeden tutuklanamayacağını" belirttiğin canlı bombaların
-ki sen basılmamış kitabı toplatmış, yazarını dahi tutuklatmıştın-, doğum yerini, yılını açıklamışken şıppadanak, biraz daha bilgi versene başlamışken, sevgili(!) (Ennn sevgili! Eyyy sevgili!) katilimizin burcu, uğurlu sayısı nedir, ıssız adaya düşse yanına A4-C4 alır mı?

***

Bir patlama olduğunda şaşırmıyoruz artık. Terör saldırısı olduğunda "Acaba bu kez hangisi yaptı?" diye kafa patlatacak kadar terör örgütümüz var ki,

İşte bu gerçek olan hayalin adı da "Yeni Türkiye".

Ha bir de her patlamayı ya çok iyi izleyen, ya da içinde olduğu için tepki veremeyen bir istihbaratımız var milliliği kendinden menkul, yurttaşına "oy ben nerelere gidem de nerelerde ne şekilde ölem" dedirten.

Ama bu daha başlangıç. Çünkü Ortadoğululaşmanın tek bedeli saçma sapan ülkelerle yapılan görüşmelerin ve sözde din yetkilerin yarattıği mide fesatı ve görüntü kirliliği değil.

2016 yılı;
- Ülkeyi yönetenlerin;

ve

- Onla masaya oturan terör uzantılarının,

- Terör örgütü sempatizanlarını İl Başkanı ve Genel Başkan Yardımcısı yapan meşrulaştırıcı kurucu partinin,

- Milli devletin tasfiyesini kendi partisinde kendisinin tasfiyesinden daha önemli görmeyen başka muhalefet partisinin,

- Buna "başka ne yapabiliriz ki" kolaycılığı yaklaşan, sistemden medet uman ama denetleyici, uyarıcı, cezalandırıcı olmayan seçmenin,
"Tehlikeli Oyunlar"ının başımıza neler açacağını çok somut göreceğimiz yıl olacak. Herkes herkesle aynı ölçüde olmasa da suçlu. Kimse suçluyu başka yerde aramasın.

Kendini de olacaklara hazırlasın.

Madem uyanacağımız yok...

Daha ne diyebilirsin ki?
ÇAĞDAŞ BAYRAKTAR
12 OCAK 2016

11 Ocak 2016 Pazartesi

TERÖRÜN GÖNÜLSÜZ GÖNÜLLÜSÜ OLMAK



"Terör, kullanan ile kullanılanın, korkutan ile korkutulanın birbirine karıştığı, kahramanlık yanı olmayan, kör ve iğrenç bir mekanizmadır. Teröristin de, karanlık emellerine yönelirken, çevresinde uyandırmak istediği kahraman görüntüsüyle gerçekte hiçbir ilgisi yoktur."
Uğur Mumcu

***

Son günlerin gündemi Beyaz'ın programına katılan kişinin söyledikleri ve Beyaz'ın söylettikleri ve sonrasında söyledikleri...

Terör, kendi çıkarları adına her şeyi kullanır, kullanacaktır da.
Kendisi saldırır savaş der, güç duruma düşer "inadına barış" der, çünkü ata sporudur demagoji. Beslenebildiği kadar beslenir.

Hele bir de duyduğu ilk cümleyi "düz mantığıyla" yorumlayıp, "tamam da bunun arkasında neler vardır" diye peşine düşme gereği duymadan "duyar kasan"lar olduğu sürece de daha çok ekmek çıkar teröre.

Terörün beslendiği mağduriyet bataklığı kurutulmadıkça da terörün kökü kazın(a)maz.

Beyaz'ın programına telefonla katılan kişinin program öncesinde başka sorular soracağını söyleyerek yayına alındığı açıklandı kanal tarafından.

Hatta öğretmen olmadığı iddiası bile var.

Bu doğru olabilir mi? Olabilir.

Bu şaşırılası bir şey mi? Tabi ki değil.

Terör ve sempatizanları, toplum hassasiyetleri neyse onu kullanır.

Sanırım bazı arkadaşların hafıza sorunu olduğundan, bazılarının da yaşı tutmadığından anımsayamıyorlar çocukların öne sürüldüğü teröre destek mitinglerini.

***

Beyaz önce birileri tarafından terör yandaşı, sonrasındaki açıklamaları ile başka "birileri" tarafından "Hükümet yandaşı" ilan edildi.

Ülkede suçlanması gereken ilk kişi Beyaz mı? Hayır değil. Ama denge güdeceğim diye "net" duramamanın böyle bedelleri de olabiliyor maalesef. Birçok insanın duruşunu korumasından ötürü sıkıntı yaşadığı, bedel ödediği dönemde kendi pozisyonlarını bu "esneklik" ile koruyan insanlar, bu tarz "çok yönlü" sıkıntılarla karşılaşacaklardır.

Bu olay üzerinden, sığ bakış açılarıyla başka insanları "çocuk öldürülmesinden rahatsız olmuyormuş" zannı altında bırakmaya çalışanlara yine Bilal'e anlatır gibi anlatmakta fayda var.

Bir devlet, kendisinin toprak bütünlüğüne kasteden örgütlerle mücadele eder.

Savaş, iki devlet arasında olur. Bir devletin kendi bütünlüğü koruma kapsamında yaptığı mücadele savaş değil, "terörle mücadele"dir.

Eğer ortada bir terör örgütü ve terör faaliyetleri olmazsa, en azından devletin kolluk güçlerinin saldıracak meşru zemini kalmaz. Yani terör olmazsa, terörist olmazsa mücadele edilmesi gereken bir durum da olmaz.

Hani birileri "çocuklar ölmesin" kelimesini cımbızlayıp da kendi duygu tatminini yaparken daha gerçekçi tatminleri gerçekleştirebilsin diye belirtiyoruz, eğer kendi tabirinizle "akan kanın durmasını," çocukların ölmemesini" GERÇEKTEN SAMİMİ BİR ŞEKİLDE istiyorsanız, önce terör örgütünü söylemlerinizle "bir savaşın iki meşru tarafından birisi" olarak normalleştirip de sonrasında akacak kanın gönülsüz gönüllüsü olacağınıza terör örgütünü karşınıza alın.

Sonrasında da hep beraber Türkiye Cumhuriyeti'nin yaptığı operasyonları hukuku çerçevede yapması adına kendimizi siper edelim, olmaz mı?
...
Yazının finalini de yazının yazılması aşamasında sosyal medyaya düşen bir haber ile yapalım, belki bu vesileyle bazı kişilerin varlığından haberdar olunur:

"Diyarbakır/Sur'da yaralanıp GATA'ya kaldırılan üsteğmenimizin bilinci açılmış.
Durumu iyiye gidiyor ama maalesef bacağının birini kaybetti.."

ÇAĞDAŞ BAYRAKTAR
11 OCAK 2016

3 Ocak 2016 Pazar

YANLIŞLARIN KAVGASINDAN ELDE KALAN DOĞRU



(Tuğgeneral Ertuğrul Gazi Özkürkçü ve Cumhurbaşkanını "selamlama" şekli)


soL'daki haber şu şekilde:

"Genelkurmay Basın ve Halkla İlişkiler Daire Başkanı Tuğgeneral Ertuğrul Gazi Özkürkçü'nün, ölen Yeni Akit gazetesi Genel Yayın Koordinatörü Hasan Karakaya için taziyelerini ilettiği ve "dik duruşundan asla taviz vermemiştir" dediği belirtildi.

Yeni Akit'in haberine göre, Özkürkçü, Hasan Karakaya’nın oğlu Fatih Karakaya ile görüştü. Özkürkçü, Hasan Karakaya’nın "Türkiye’nin en önde gelen gazetecilerden" olduğunu belirterek, “Haksızlığa karşı en zor zamanda konuşmasını bilmiş ve dik duruşundan asla taviz vermemiştir” dedi.

Haberde Özkürkçü'nün, Karakaya'nın ölümüyle birlikte "Türk gazeteciliği açısından yeri doldurulamayacak bir boşluğun oluşacağını" söylediği; "başta ailesi olmak üzere, Akit camiasına, Genelkurmay Başkanlığı adına başsağlığı dileklerini ilettiği" belirtildi."
[1]


(Akit'in TSK'yi hedef alan manşetlerinden sadece birisi)

Bunun üzerine Kılıçdaroğlu'nun da Akit'e başsağlığı dilemesini de kapsayan açıklamalar yapıyor bir dönem Kılıçdaroğlu'nun gözdesi olan eski CHP Milletvekili Hüseyin Aygün:

"Atatürk, Cumhuriyet, çağdaşlık, Laiklik düşmanı 'gazeteci'ye, Kılıçdaroğlu'dan sonra Genelkurmay da 'taziye' dilemiş. Hepsi 'Akit'çiymiş. Karakaya adlı nefret yayıcısına 'başsağlığı' dileyen Genelkurmay, Ergenekon ve Balyoz'un ürünüdür. Bu davaların beyni ise Akit adlı şeydi. Dolayısıyla Karakaya için, 'Basınımızın dik duruşlu, yeri doldurulamaz gazetecisi' nitelemesiyle Genelkurmay, bir 'borç' ödemesi yapıyor..

3 gün önce Akit'in yeni bir tehdidinden dolayı mahkemedeydim. CHP vekilleri Akit'in hep hedefinde. Kemal Kılıçdaroğlu, işte bu Akit'e başsağlığı diliyor. Kılıçdaroğlu Akit'in, Vakit'in diğer provokatif odakların hedefinde olan milletvekillerine asla bir telefon bile açmamış, sahiplenmemiştir..

Beni milletvekili iken 'Fethullah Gülen cemaatini eleştirmek AKP'ye yarar' diyerek 'uyaran' ve 'eli boş' dönen de Kemal Kılıçdaroğlu'dur.
Fethullah Gülen ile beni 'uyardığı' günü söyleyeyim size:
Ali İsmail Korkmaz'ın toprağa verildiği gün.
Kılavuzu mu? Gürsel Tekin. O açtı telefonu..

İşte bu yüzden Kemal Kılıçdaroğlu'nun Karakaya'ya anında 'başsağlığı' dilemesine ben hiç şaşırmadım. Hemen yanında Karakayalar var zaten. CHP'de Suriye konusuna duyarlı, dinci gericiliğe karşı, anti-emperyalist milletvekillerinin 'tasfiyesi' de, işte bu politikaların ürünüdür."
[2]

***


(Hüseyin Aygün PKK'lı Sakine Cansız'ın cenazesinde)

Hüseyin Aygün bu söylemlerinde yerden göğe kadar haklı. Bu söylemlere gelmesinin ve söylemlerin nasıl okunması gerektiğini yazının sonundaki bir alıntıyla anlatmaya çalışacağız. Ama önce, daha öncesine gidelim.

Sayın Hüseyin Aygün, bu dediklerini kendi vekilliği döneminde savunan vekilleri ulusalcı ilan edip de tasfiyesine susarak ya da konuşarak destek verenlerden değil miydi?

Kumpas davalar sırasında nerede durdu?
Sanırım bunu anlamak için Aygün'ün kaçırıldığı PKK'lılar hakkında söylediklerini anımsamak yeterlidir. Ya da yine kendi hesabından duyurduğu PKK'lı Sakine Cansız'ın taziyesine gitmesini...

Ya da yazdığı "Dersim 1938 ve Hacı Hıdır Ataç'ın Defteri" kitabının başındaki "Modern Cumhuriyet tarihinin en geniş çaplı katliamı Dersim 1938 Harekatı olduğu halde..." girizgahı ile Türkiye Cumhuriyeti'ni "katliamlar yapan, katil" devlet olarak algılatması da bize bu konuda yol gösterici olabilir.

Hüseyin Aygün'ün partideki dünkü ve bugünkü konumunu, yine buna paralel konum ve söylem farklılığını anlamak adına dün yazılan yazının bir kısmını anımsamakta fayda var:

"Kılıçdaroğlu'nun bu kişilere partide at koşturturken neredeyse bu insanlarla hiç aynı kareye girmesi tesadüf mü sanıyorsunuz?
Değil.
Mevzu, iyi polis-kötü polis oynanması. Böylece Kemal Kılıçdaroğlu'nun birilerin gözünde en fazla "lider vasfı olmayan" ama "dürüst, efendi" kişi algısının sağlam kalması.
Yarın çok tepki gördüğünde, bu kişilerin harcanması, kendisi için zaman ve konum kazanması."
[3]


***

Hüseyin Aygün'ün akıbetini bu kapsamda değerlendirilmeliyken, açıklamalarını da cemaatin partide ne kadar "üst" mevkiden destek gördüğünü görmek açısından önemsemeli.

Tabi bu konuşmanın Ali İsmail Korkmaz'ın toprağa verildiği gün gerçekleşmesi ile Ak-it'e yapılan taziye, partinin nasıl bir gerici anlayışın kontrolünde olduğunu göstermekte.

Kabul etse de etmese de bu söylemlerin bugün dile getirilmesinin objektif iki sebebi var:

Birincisi, kumpas davalarından sonra tasfiye edilen asker ve aydınların, en çok da ülkede farklı düşüncelere sahip kişilerin güvencesi olduğu gerçeğinin belli kesimlerce daha belirgin olarak idrak edilmesi, ortaya çıkması.

İkinci sebebi ise İstanbul Barosu Başkan Yardımcısı Mehmet Durakoğlu'nun açıklamalarında belirttiği gibi:

"Türkiye'nin yaşadığı hem bu kumpas vasıtasıyla yaşanan süreç açısından söylüyorum, hem de daha sonra -hangi konuda söz konusu olursa olsun- adına çözüm süreci dedikleri süreç, daha sonra bugün Ortadoğu'da yaşanan -kısaca askeri vesayetin kırılması diye kendilerinin nitelendirdikleri- süreçlerin tamamında;
Bugün göğsümüzü gere gere Kemalistlerin, Ulusalcıların tarihsel haklılığını açık bir biçimde ifade edebileceği bir süreci, bir tarihsel zaman dilimini yaşadığımıza inanıyorum. Bunu yürekten söylüyorum. Bunu herkesin bir kez daha komplekse falan kapılmadan açık bir biçimde ifade edebilmesi gerekiyor. Yüreği yetenle bunu tartışabiliriz artık.

Bizim tarihsel haklılığımız, geçmişteki bütün yaşadıklarımız, sürecin geldiği bu nokta itibariyle tarihsel haklılığımız büyük ölçüde kanıtlanmıştır. Yüreği yetenle bu tartışmaları yapabiliriz.

Tarih bizim ne kadar haklı olduğumuzu, hem bu kumpas vesilesiyle, hem Güneydoğu'da yaşananlar vesilesiyle, hem Ortadoğu'da yaşananlar vesilesiyle, başka bütün başlıkları ele aldığınız zaman, ne kadar haklı olduğumuz bir zaman dilimi içerisinde olduğumuzu gösteriyor."


Tabi yine bunlar, görmek isteyene...

("Genelkurmay ile ilgili Hulusi Akar üzerinden Milli Ordu tasviri yapmaya çalışanları da pistten alalım" diyecektim ki, kendileri zaten Ak-it paçavrasının ekran bataklığına meşruluk kazandırırken bataklık tarafından yutulmuş durumda.)


ÇAĞDAŞ BAYRAKTAR
3 OCAK 2016

DİPÇE

[1] http://haber.sol.org.tr/turkiye/genelkurmaydan-hasan-karakaya-guzellemesi-karakaya-dik-durusundan-asla-taviz-vermemistir
[2] http://odatv.com/kilicdaroglu-gulen-cemaatini-elestirmek-akpye-yarar-diye-beni-uyardi-0301161200.html
[3] http://bayraktarcagdas.blogspot.com.tr/2016/01/ihanetin-kysnda-dolasmak.html
[4] https://www.facebook.com/misillemeprofil/videos/vb.100001533315604/984969288230839/?type=3&theater

2 Ocak 2016 Cumartesi

İhanetin Kıyısında Dolaşmak


Kılıçdaroğlu döneminde ne kadar mezhepçi, etnikçi, liberal kişi varsa partide kilit noktalara ge(tiril)di. Peki dışarıdan bakıldığında birbirinden farklı gibi gözükebilecek olan bu düşüncelere sahip kişiler, nasıl ortak hareket edebildi?

Bunun iki sebebi var.

Birincisi
, karşıtlık ekseninde birleşebilmeleri. Burada karşıtlıktan kastedilen tabii ki Atatürk ve Kemalist devrim karşıtlığı.

İkincisi
ise, artık meselenin "ilerici-gerici" meselesi olması. Bu unsurların da gericiliklerinden ötürü birbirinin doğal müttefiki olması.( Sistemin devam etmesini istemek de gericiliktir.)

Kılıçdaroğlu'nun bu kişilere partide at koşturturken neredeyse bu insanlarla hiç aynı kareye girmesi tesadüf mü sanıyorsunuz?

Değil.

Mevzu, iyi polis-kötü polis oynanması. Böylece Kemal Kılıçdaroğlu'nun birilerin gözünde en fazla "lider vasfı olmayan" ama "dürüst, efendi" kişi algısının sağlam kalması.

Yarın çok tepki gördüğünde, bu kişilerin harcanması, kendisi için zaman ve konum kazanması.

Sezgin Tanrıkulu'nun ne olduğunu görmek isteyen herkes zaten görür. Ama Kılıçdaroğlu bu konularda sağ gösterip sol vurmayı, daha doğrusu "ilerici" gösterip "gerici" vurmayı sever.

Bu asla akıllardan çıkmamalı.

Grup Başkanvekili olmadan önce Sessiz Çığlıklardan eksik olmayan fakat sonrasında keskin bir "dönüşüm" yaşayan Levent Gök'e dikkat etmeli asıl, Sezgin Tanrıkulu ve Gürsel Tekin gibi kişilerden ziyade.

Anlaşılan o ki, tetikçilik görevi kendisine verilmiş. Ve o da kendisini belli noktaya getirenlerin güvenini kazanmak adına bu cinayeti işleme derdinde. Bir nevi "Bana güvenin, ben size istediğinizi veririm)
(Yine bir yere not edelim, yarın dengeler değiştiğinde ilk harcanan kişi Levent Gök olacak.)

Ve birileri kabul etmeyecek olsa da, Türkiye siyasetinde en tehlikeli adam Kemal Kılıçdaroğlu'dur.

Çünkü HDP ve AKP'nin yerine "gerici"lerin değil, "ilerici"lerin yoğunlukta olduğu bir kitleyi kontrol altında tutuyor, arada gazını alarak pasifize ediyor. Ayrıca onların partide söz hakkına sahip olmasını engelliyor. (İçeride yalnız bırakılmalarına rağmen Kılıçdaroğlu'na cephe almayan hatta ona boyun eğen Tuncay Özkan ve Mustafa Balbay'ın bile kurultaylarda gördüğü muamele yeterince açıklayıcı değil mi?)

Bahçeli'nin ne olduğu, ne yapıp ne yapmayacağı bellidir. Demirtaş, Davutoğlu, Erdoğan'ın kıblesinin ne tarafta olduğu da.

Fakat Kılıçdaroğlu öyle değildir. "Yapıcı", "Demokratik, "Halkçı", "İyi niyetli" görünümün altında hiç de öyle bir kişi gibi hareket etmemektedir. Bunu da yine en iyi partide duruma muhalif olan parti yetkilileri bilir.

***

Dostlarımızla ters düşme pahasına bazı gerçekleri haykırmak zorundayız.

"The süreç" denen ülkenin bölünmesi süreci, Yeni Anayasa adında devam etmektedir.

Ve CHP'nin bu alanda destek vermesi, ihanetin daha geniş kitlelerce meşrulaştırılması adına hayati önemlidir. O yüzden CHP iç ve dış bazı güçlerce bu bataklığa çekilmek istenmekte, bunu yapacak insanlar korunmakta, karşıt insanlar itinayla partiden tasfiye edilmekte, itibarsızlaştırılmaktadır.

Çünkü Türkiye'yi AKP ya da HDP bölemez. Ancak ele geçirilmiş bir CHP bölebilir. Ancak CHP eliyle Kürdistan kurulabilir. Emperyalizmin esas hamlelerindendir, ülkeyi ülkenin kurucusuna yıktırmak. İçeriden işgal edip içini boşaltmak.

CHP'nin vermesi gereken tepkiyi CHP'nin vermeyip de sadece Vatan Partisinin ya da HEPAR'ın vermesi, tepkileri marjinalleştirmek ve küçük düşürmek içindir.

Bu duruma ancak koltuk değil de vatan kaygısı duyan CHP delegeleri ve CHP seçmeni dur diyebilir.

Bunun için de CHP seçmeninin "Kendi Genel Merkezimle aramda neden bir yalıtım var. Benim kaygılarıma hitap eden kişiler vekil olamazken neden Atatürk'le problemi olan kişiler partide geniş yetkilere sahip?" diyerek bir yerden sorgulamaya başlaması gerekir. "Ama eleştirirsen AKP'nin ekmeğine yağ sürersin" öcüsüyle başka ihanete susmak yerine.

Yoksa yarın çok kötü şeyler olduğunda, kimse masum olduğunu iddia edemez.

Madem partisel bir çözüme ve değişime inanıyorsunuz. O zaman yapılması gereken hamleler bellidir.

ÇAĞDAŞ BAYRAKTAR
2 OCAK 2016


(Mezhepçilik demişken hatırlatmakta fayda var:
Laiklik, genellikle belli bir mezhebe mensup olduğunu iddia edenlerin aksettirmeye çalıştığı şekilde dinsizlik olmadığı gibi, başka bir mezhebe mensup olduğunu iddia eden bazı kişilerin kullandığı gibi de mezhep propagandasına "malzeme" değildir.
Birilerinin bir mezhep üzerinden çoğunlukta ve yönetimde söz sahibi olduğu yerde, baskıya ve laikliğin ihlaline sonuna kadar direnç göstermek zorundayız.
Fakat buna karşı başka bir mezhebin siyasi kimlik olarak öne çıkarılması, bu direnişin bir parçası olamaz. Sadece karşıt baskıya meşruluk kazandırır, bu toprakları Ortadoğululaştırır.
Çünkü biz bir inancın siyasallaşarak Laikliğin ihlal edilmesine değil, -hangisi olursa olsun- inançların siyasallaşarak devlet yönetiminde söz hakkına sahip olmasına, bu vesileyle Laikliğin ihlal edilmesine karşıyız.
Birileri ateşle oynamaya çok istekli olsa da dikkat etmeli, çünkü bu ateş sadece onları değil hepimizi yakar.)

31 Aralık 2015 Perşembe

BİR ULUSUN "SİYASİ" İNTİHARI: YENİ ANAYASA TUZAĞI



Dilimiz döndüğünce danışıklı dövüşü anlatmaya çalıştık. Ortada bir kavga olduğunda ya da olacak olduğunda bunun asla siyasi olmayacağını, meselenin menfaat çatışması olduğunu söyledik. Çünkü ideolojiler değil, menfaatler çakışırdı her zaman.


Ki farklı farklı yerlere serpiştirilen bu kuklalar, Atatürk ve Kemalist Devrim karşıtlığı söz konusu olduğunda hep tamamlayıcısıydı birbirlerinin.

Karşımızdaki -doğal müttefiklikten beslenen- "gerici - karşıdevrimci" bir cephenin ifşası anlamına gelmekteydi dediklerimiz.

31 Aralık 2015 tarihli Cumhuriyet ve Sabah gazetelerinin manşetlerini görünce aklıma Av Murat Fatih Ülkü​ abimin iletisi geldi:

""Türk" dedi, "Cumhuriyet" dedi; yoksullukla, eğitimsizlikle savaştı. Bir gelecek hayali vardı.

Siz, gök kubbe yıkılsa bir araya gelemeyecekler, hep birlikte "Türk"e düşmansınız, "Cumhuriyet"e düşmansınız. Ne yoksullukla, ne eğitimsizlikle derdiniz var. Kininiz dışında, en ufak bir gelecek hayaliniz yok."

***

Adama sormazlar mı, biriniz mağduru oynayarak, biriniz de o kültür sayesinde var olarak 12 Eylül'ün ekmeğini yemediniz mi?

Sonra aynı yerde adam bulursa insan, yine sormaz mı;

İyi de "biladerler", siz zaten anayasada bir çok şeyi değiştirdiniz. Hatta hala değiştirebiliyorsunuz meclis kanalıyla. (Bunlara, partileri genel başkan çiftliğine dönüştüren siyasi partiler kanunu ve seçim barajını indirmeyi sağlayacak kanunlar da dahil.)

Üstelik ilk 4 madde de 24 anayasasında olan, 61 anayasasında olan içerik var. Yani bahsettiğiniz baskı, zulüm, faşizm yok. En azından 12 Eylül'e has bir durum yok.

O zaman değiştirmek istediğiniz esas mesele ne?

Hem de "12 Eylül ile hesaplaşıyoruz", "Darbe anayasasına karşıyız" söylemlerini paravan yapmak suretiyle?


Derdiniz ne?

Ve asıl hesabınız, hesaplaşmanız kiminle?
***

Yugoslavya'nın parçalanmaya uygun olma sebebi, ülke insanlarının etnik kimliklerinin öne çıkartılması, çağdışı kimlik siyasetine anayasal unsurlarla zemin yaratılmasıydı. (Tabi ki bunu Almanya'sından Amerika'sına herkes kullandı, kaşıdı. Belki bu da bir yerlerden tanıdık gelir.)

Ülke anayasası, ortaklıklardan ziyade farklılıkları resmiyete dökmeyi tercih etmişti. Bu da parçalanmayı ve kimlik çatışmasını beraberinde getirdi.

Oysa Türkiye Cumhuriyeti bir ulus-devletti. Üniter yapıya sahipti. Etnik ve mezhepleri asla inkar etmiyor, sadece bu kültürel kimliklerin siyasi kimliğe dönüşmesinin sakıncalarını görüyor, ulus yaratma bilinciyle ayakta duruyor, güncelliğini koruyordu. (Bu durum en çok da ulus devletleri kendi önünde engel gören küresel güçlerin işine gelmiyordu.)

Bu süreçte demokrasiyi ikinci plana atan SSCB yıkıldı, farklılıkları öne çıkaran Yugoslavya parçalandı. İran'da Laik olmayan Şah rejimi yıkıldı.

İşte bu sebeple önce anayasadan Türk kavramı çıkarılmalı, Türklük etnisiteye indirgenmeli, sonra etnik kotalar devreye girmeli, ülke yurttaşları yurttaş olmaktan, insan olmaktan önce "etnik kimlik" olmalı.  Bu şekilde hem Ulus devlet yok edilmeli, etnisite-mezhep vurguları ile Laiklik tasfiye edilmeli.

Yugoslavyalılaştırma süreci tamamlanınca da, zaten değişecek anayasada 3. madde devre dışı bırakılıp, "yerel yönetimlere özerklik" maskesi ile federal yapılanmaya yol alınmalı. Belli bir süre böyle takılıp, sonra da "işte birlikte yaşanmıyor, o zaman ayrılmalı, biz de böyle istemezdik ama başka yol kalmadı" kalıbına sığınmalı, etnisiteler cehennemi yaratarak Ortadoğululaştırma sürecinin lokomotifi kendileri değilmiş gibi.

İşte bu model silahın Türkiye'ye doğrultulmuş olanının adı Türkiyelileştirme. Silaha takılan susturucunun adı da "Yeni Anayasa". Mermileri de "Yerel Yönetimlere Özerklik", "Demokrasi", "Barış", "Herkese Özgürlük", "İnsan Hakları", "12 Eylül Darbe Anayasası ile Hesaplaşma", "Askeri Vesayeti bitirme".


(Yerel yönetimlere özerlik demişken, yerel yönetimlere özerklik vereceğiz vurgusunu kendi olağanüstü kurultayında seçim vaadi olarak defalarca vurgulayan lider kimdi?)

***

2015 bitiyormuş, biter.

Ama bu ülkede ne hain ne de ihanet biter.

Bilinçaltı savaşlarına karşı herkes çok dikkatli olmak zorunda. Özellikle de vatansızlığın ne demek olduğunu yaşayarak ya da yaşamadan da etrafına bakıp görebilenler.

İyi yıllar, bu şartlarda nasıl olacaksa.

Daha doğrusu, biz değişmeden, biz taşın altına elimizi koymadan iyi bir şeyler nasıl kendiliğinden gerçekleşecekse.

Ki bu mücadele yapılamayacak, kazanılamayacak mücadele değil. Fakat çok kısa sürede hallolacak mesele de değil.

Bir yandan da Nazım'ın dediği gibi, bu şekilde,

"on yıl, onbeş yıl
daha da fazlası hattâ
geçirilmez değil
geçirilir
kararmasın yeter ki
sol memenin altındaki cevahir."


ÇAĞDAŞ BAYRAKTAR 
31 Aralık 2015  

(Başlık, Cengiz Özakıncı'nın "Türkiye'nin Siyasi İntiharı: Yeni Osmanlı Tuzağı" kitabının adından esinlenilmiştir.)